ORGANIZACJA ŚWIADCZENIA

Implantacja dożylnych portów naczyniowych w Centrum ATTIS Sp. z o.o.

  1. Zabiegi implantacji portów naczyniowych odbywają się w sali operacyjnej Zakładu Chirurgicznego Ogólnego Szpitala Opieki Krótkoterminowej Centrum ATTIS Sp. z o. o. w Warszawie przy ul. Górczewskiej 89 od poniedziałku do soboty;
  2. Świadczenia są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia;

  3. Istnieje możliwość pokrycia przez pacjenta kosztów przeprowadzonego świadczenia;

  4. Podstawą do hospitalizacji jest skierowanie do szpitala, od lekarza POZ lub specjalisty;

  5. Przed hospitalizacją konieczna jest konsultacja anestezjologiczna, w trakcie której przeprowadzamy szczegółowy wywiad, informujemy i dodajemy otuchy, ultrasonograficznie weryfikujemy drożność naczynia, które będzie kaniulowane oraz kierujemy na niezbędne badania laboratoryjne;

  6. Podczas zabiegu wykorzystywany jest aparat usg Logiq e, EKG do kontroli położenia końcówki cewnika oraz ramię C;

  7. W niepowikłanych sytuacjach pacjenci opuszczają szpital tego samego dnia;

  8. W sytuacjach szczególnych jest możliwość przedłużenia pobytu pacjenta w szpitalu;

  9. Dokumentacja wykonanej procedury prowadzona jest w elektronicznej platformie Optimed NXT;

  10. W czasie eksploatacji portu jego kontrola i płukania odbywać się będą w Poradni Chirurgicznej Centrum ATTIS, znajdującej się w sąsiednim budynku, szczegółowe informacje w tym zakresie umieszczone będą na karcie informacyjnej.

 

 

 

PORT NACZYNIOWY - ZASTOSOWANIE PIELĘGNACJA I POWIKŁANIA

Do czego służy port dożylny?

Port dożylny (potocznie nazwany portem) to utworzony na stałe dostęp do żylnych naczyń krwionośnych. Stosowany jest u osób wymagających częstych kaniulacji żył celem podawania leków drogą dożylną (np. częste wlewy cytostatyków). Umożliwia pobieranie krwi.

 

Jak zbudowany jest port naczyniowy?

Port naczyniowy składa się z komory portu oraz cewnika z jednej strony podłączonego do portu, z drugiej wprowadzonego do żyły centralnej.

Komora portu to mały metalowy dysk o średnicy około 2 - 3 cm, Na szczycie portu znajduje się silikonowa przegroda o grubości 2 – 3 mm. Przy założeniu, że nakłucia przegrody portu są prawidłowo wykonywane, jest w stanie wytrzymać 2 000 – 3 000 nakłucia ciągle zachowując szczelność.

 

Gdzie i jak wykonuje się implantację portu?

Zabieg wykonywany jest na sali operacyjnej, ponieważ pole operacyjne musi być jałowe, stół operacyjny musi umożliwiać nieznaczne pochylenie pacjenta głową do dołu i trzeba zapewnić sprzęt do kontroli położenia końcówki cewnika portu.

Implantacja portu naczyniowego polega na umieszczeniu portu zazwyczaj na ścianie klatki piersiowej w okolicy podobojczykowej. U osób dorosłych zazwyczaj zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Połączony z portem cewnik wprowadza się do jednej z dużych żył, nazywanych żyłami centralnymi. Układ port-cewnik jest w całości schowany pod skórą. Port zapewnia stały dostęp do żyły oraz umożliwia podawanie do żyły z dużym przepływem krwi bardzo agresywnych chemicznie leków.

Implantacja portu jest zabiegiem raczej nieprzyjemnym – znieczulenie miejscowe skóry, to po pierwsze pobyt na sali operacyjnej i niepokój, czy wszystko przebiegnie zgodnie z planem, przygotowania do zabiegu, takie jak chirurgiczne mycie skóry, obłożenie pola operacyjnego i zasłonięcie oczu jałowymi serwetami, wkłuwanie igły w różnych kierunkach, podawanie szczypiącego przez krótką chwilę środka znieczulenia ogólnego, potem wprowadzanie różnych elementów systemu port-cewnik. Z tych powodów uważam, że w każdej sytuacji, w której nie ma przeciwwskazań do stosowania środków uspokajających, należy z nich korzystać. Stosowane obecnie działają krótko, a większość pacjentów dobrze ocenia ich użycie. Niektórzy chcieliby je nawet dostać do domu :-)

Podczas zabiegu monitoruje się tętno, EKG, SpO2 i ETCO2. Cały czas podaje się tlen przez maskę twarzową 6l/min. W trakcie zabiegu zachowany jest kontakt pacjenta z personelem. Zabieg, podczas którego nie występują nieoczekiwane okoliczności, trwa do 30 minut. Po 6 – 10 dniach rana pooperacyjna jest już zagojona. Do zamknięcia rany używa się szwów wchłanialnych, których się później nie usuwa.

Po zabiegu pacjent odpoczywa w oddziale. Wykonywane jest kontrolne zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, które upewnia nas, że nie wystąpiły powikłania np. odma opłucnej oraz dokumentuje wykonanie świadczenia na potrzeby rozliczenia z NFZ.

 

Kiedy najwcześniej można rozpocząć korzystanie z portu?

Jeśli jest taka potrzeba, podczas implantacji portu można wprowadzić zagiętą igłę Hubera, zabezpieczyć ją jałową, przezroczysta folią i od razu korzystać.

 

Jak często należy zgłaszać się na przepłukanie portu?

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Klubu Dostępu Naczyniowego nieużywany port należy przepłukiwać nie częściej niż raz na 12 tygodni. Każdy pacjent z założonym portem otrzymuje kartę portu, zawierającą istotne informacje na temat portu i jego każdorazowego użycia.

 

Czy pacjent z implantowanym portem może mieć wykonywane badania CT lub MRI?

Port może być stosowany przy użyciu systemów MRI (rezonans magnetyczny) o indukcji nie przekraczającej 3 tesli (w zależności od modelu portu) i nie ma ograniczeń przy wykonywaniu badań TK (tomografii komputerowej).

 

Jak długo utrzymuje się port?

Po zakończeniu planowanego leczenia port można, ale nie trzeba usunąć. Port jest tak łatwy w obsłudze i wygodny dla pacjenta, że część pacjentów nie chce, aby go usuwać. Czas bezpiecznego utrzymywania portu można liczyć w latach.

 

 

Powikłania, które mogą wystąpić w trakcie implantacji, tuż po niej lub wystąpić jako powikłania odległe:

Powikłania bezpośrednie, występujące podczas implantacji portu:

  • odma opłucnej (przeciek powietrza do jamy opłucnej) – częstość występowania ocenia się na 1 – 4%, u 3/4 pacjentów objawy są na tyle dyskretne, że nie wymagają innego postępowania niż obserwacja dynamiki zmian, u pozostałej części pacjentów jedynym objawem jest przyspieszona czynność serca. U kilku procent osób, u których wystąpiła odma (czyli kilku procent z kilku procent – 10% z 4% oznacza, że drenaż byłby konieczny u 4 z 1000 osób u których po implantacji portu wystąpiły objawy odmy i została ona potwierdzona) z powodu objawów towarzyszących odmie – tachykardia, ból w klatce piersiowej, duszność, konieczny był drenaż jamy opłucnej. Drenaż polega na odsysaniu powietrza z klatki piersiowej poprzez wprowadzony do niej w znieczuleniu miejscowym dren. Dzięki temu płuco nie jest uciskane, może się rozprężyć i prawidłowo funkcjonować;
  • krwawienie do jamy opłucnej - częstość występowania ocenia się na 0 - 2 % - powikłania trudne do oceny – brakuje danych, nie jest jasne czy to pacjenci generowali ryzyko wystąpienia powikłania, czy inne czynniki były decydujące. Dodatkowo różni badacze stosują różne definicja powikłania, co ma wpływ na podawane liczby;
  • zator powietrzny – może wystąpić np. wtedy, gdy punkt wprowadzania igły a później cewnika portu do żyły znajduje się powyżej serca. W trakcie implantacji portu korzysta się z pozycji Trendelenburga, w której stół operacyjny jest pochylony tak, aby punkt wprowadzania igły znajdował się poniżej serca;
  • przypadkowe nakłucie tętnicy – podczas stosowania ultrasonografii powikłanie trudne do wyobrażenia;
  • zaburzenia rytmu serca – mogą wystąpić, jako reakcja na wprowadzenie prowadnicy lub cewnika portu do prawego przedsionka. Przy zachowaniu właściwej techniki są to zaburzenia przejściowe i niemające znaczenia hemodynamicznego;
  • krwiak uciskający sąsiadujące tkanki (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu krzepnięcia;
  • tamponada serca – niezwykle rzadkie powikłania;
  • uszkodzenie splotu ramiennego – bardzo rzadkie, opisywane głównie podczas kaniulacji żyły podobojczykowej. W Centrum ATTIS nie wykonuje się tej procedury do implantacji portu naczyniowego;
  • uszkodzenie nerwu lub splotu nerwowego w pobliżu miejsca zakładania wkłucia.

Powikłania wczesne:

krwioplucie,

krwiak kieszeni portu,

rozejście się brzegów rany,

odwrócenie komory portu w kieszeni.

Powikłania późne:

zakrzepica związana z cewnikiem,

perforacja żyły głównej górnej,

obstrukcja cewnika,

przerwanie cewnika,

migracja cewnika,

martwica skóry nad portem,

infekcja komory portu.